زمان تقریبی مطالعه: 5 دقیقه

تاریخ: ۱۴۰۰-۰۳-۰۱
نویسنده: سهیل
بهترین روش ها برای تمیز نوشتن کد پایتون

پایتون امروزه یکی از محبوب ترین زبان های برنامه نویسی است. به طرز تعجب آوری، پایتون در لیست زبان های برتر برنامه نویسی از جاوا پیشی گرفته و اکنون بیشترین مطالعه را دارد!  این زبان پس از JavaScript دومین زبان پرکاربرد است و به آرامی رقابت را از آن خود می کند تا در جایگاه اول قرار گیرد. به طور گسترده در دامنه های مختلف مانند توسعه وب از طریق چارچوب های معروف مانند Django و Flask، وب تراش، اتوماسیون، مدیریت سیستم، DevOps، آزمایش، برنامه نویسی شبکه، تجزیه و تحلیل داده ها، علوم داده، یادگیری ماشین و هوش مصنوعی استفاده می شود. در واقع، اولین زبانی که هنگام صحبت در مورد فناوری های مربوط به داده به ذهن شخص می رسد، پایتون است!

این زبان علاوه بر اینکه به دلیل سهولت یادگیری بسیار مورد استفاده مبتدیان است، از پشتیبانی گسترده جامعه و مستندات گسترده ای برخوردار است. اما بسیاری از افراد هنگام جابجایی از زبانهای دیگر مانند  Java، C، C ++،JavaScript  و غیره، پیگیری همراه با بهترین روش هایی که باید برای نوشتن کد تمیز در پایتون اتخاذ شوند، کمی دشوار است. کد پاک و تمیز، راحت ترخوانده می شوند، درک می شوند، راحت تر عیب زدایی می شوند و چشم نواز هستند. بنابراین امروز ما در مورد همه آنها به طور مفصل بحث خواهیم کرد و شما ایده بهتری درباره آنها خواهید گرفت. بنابراین بیایید شروع کنیم!

 مستندات خوب

همیشه توصیه می شود که نظرات قابل خواندن را در کد خود وارد کنید. این عمل درک برنامه را آسان می کند. حتی یک برنامه پیچیده را می توان به قطعات تقسیم کرد و به دلیل نظرات قابل درک است. در پایتون دو نوع نظر وجود دارد:

  1. نظرات تک خطی: این نوع نظرات شامل یک خط متن هستند. آنها با یک علامت هشتک (#) شروع می شوند و با پایان خط به طور خودکار خاتمه می یابند.
  2. نظرات چند خطی: آنها چندین خط متن )دو یا چند مورد ( را در بر می گیرند و به طور ایده آل هنگام توضیح یک بخش از کد استفاده می شوند. این نوع نظرات با نقل قول های سه گانه شروع و پایان می یابند (””). بیشتر شبیه متن ثابت است و می تواند برای اختصاص رشته به یک متغیر نیز استفاده شود. در چند مورد، می تواند خطاهایی ایجاد کند، بنابراین اگر نظر بیش از یک خط دارد، باید از هشتک برای هر خط نظر استفاده شود.

فرورفتگی تمیز (پ.ن: صد درصد می دونید که این اصطلاح یعنی چی ولی برای توضیح بیشتر به فاصله جملات از هم در برنامه نویسی میگن فرورفتگی)

بر خلاف زبانهای دیگر مانند  C ++،Java  و غیره. پایتون به جای استفاده از بلوک کد مشخص، به تورفتگی فضا یا برگه متکی است. قبل از هر عبارت در پایتون یک فاصله، دو فضای خالی یا یک Tab وجود دارد. نمی توانید از یک برگه در یک مکان و از یک مکان از مکان دیگر استفاده کنید زیرا نیاز است که تورفتگی در تمام کد ثابت باشد. این به پایتون می گوید که شما یک بلاک کد جدید را شروع می کنید. چند نمونه از تورفتگی پایتون در زیر آورده شده است:

# an example of if-else with tab indentation
if (condition 1):
    # executed when condition is True
else:
    # executed when condition is False
# an example of for loop with nested if-else and double space indentation
for i in sequence:
  if (condidition 1):
    # execute outer if block code
    if (condition 2):
      # execute nested if code
  else:
      # execute outer else block code

مقاله پبشنهادی : 3 زبان برنامه نویسی برتر برای توسعه برنامه های وب در سال 2021

 

استفاده از محیط های مجازی در پایتون

محیط های مجازی در پایتون نوعی ناحیه شن بازی (اصطلاح محیط امن) برای یک پروژه است. در این محیط، هر کتابخانه و بسته ای که نصب می کنید به وضوح از موارد نصب شده در خارج از محیط جدا خواهد شد، مثلاً سیستم عامل یا سایر محیط های مجازی.

شما می توانید چندین محیط مجازی را در یک زمان مشخص داشته باشید، و توصیه می شود هر زمان که روی یک پروژه متفاوت یا جدید کار می کنید از این محیط ها استفاده کنید. این امر جداسازی وابستگی ها را آسان می کند و به اشتراک گذاری راحت کد کمک می کند. دفعه بعدی که کسی بخواهد نرم افزار شما را اجرا کند، به جای اینکه آنها را مجبور کنید کتابخانه ها را یک به یک نصب کنند، می توانید فایل مورد نیاز را ارسال کنید) حاوی تمام بسته ها و کتابخانه های نصب شده برای آن پروژه خاص است(. این کار را می توان با استفاده از دستور freeze به صورت زیر انجام داد:

pip freeze > requirements.txt

 

این دستور تمام بسته های نصب شده شما را لیست می کند و آنها را در فایل متنی Requisations.txt  وارد می کند. دفعه بعد که کسی آن را نصب کند، می تواند دستور زیر را اجرا کند:

pip install -r requirements.txt

که وابستگی ها را بصورت بازگشتی و بدون تایپ دستی یکی یکی نصب می کند.

 

کد مدولار

توسعه دهندگان پایتون دقیقاً از اصل DRY پیروی می کنند، که بیان می کند “خودت را تکرار نکن”. این بدان معناست که اگر می خواهید یک کار را چندین بار انجام دهید، کد اضافی ننویسید. این نه تنها به معنای نوشتن توابع برای انجام کارهای تکراری بلکه ساخت ماژول است. ماژول ها بیشتر شبیه کتابخانه کد هستند، به طور معمول پرونده ای حاوی کدی است که می خواهید در برنامه پایتون خود پیاده سازی کنید. جامعه پایتون بسیار گسترده است و بسیاری از توسعه دهندگان ماژول هایی را اجرا کرده اند که شامل کدهایی است که مرتباً مورد استفاده قرار می گیرد. می توانید ماژول خود را بسازید که وظیفه خاصی را انجام دهد! بنابراین به جای اختراع مجدد چرخ و نوشتن کد از ابتدا، می توانید ماژول را وارد کرده و از قابلیت آن استفاده کنید. این کار با استفاده از کلمه کلیدی import انجام می شود:

# importing regular expression packageimport re
# using it in your coderegex = re.compile(r'pattern')
# importing tensorflow with an alias that makes
# the usage conciseimport tensorflow as tf

 متغیر معنی دار و عملکرد نامها در پایتون

زبان پایتون در مورد نامگذاری متغیرها و توابع از حالت مار پیروی می کند. بنابراین متغیری که به هر زبان دیگری FooBar نامیده می شود و از قرارداد نامگذاری شتری پیروی می کند، در Python به عنوان foo_bar نامگذاری شده است. اگر از موارد شتری یا تخت استفاده کنید، پایتون خطایی ایجاد نمی کند، اما مورد نظرشما نیست. همراه با نام متغیرها، نام توابع در پایتون نیز از قرارداد نامگذاری مار استفاده می کنند.

 کد “Pythonic”

بسیاری از روش های منحصر به فرد برای اجرای یک کار خاص در پایتون وجود دارد. اینها روشهای مختصری هستند که به کوتاه شدن کد و ظریف نشان دادن آن کمک می کنند. بیایید تک تک آنها را بررسی کنیم.

  1. درک لیست: این یک روش پیچیده برای ایجاد لیست در یک خط است. به جای استفاده صریح از انتساب در داخل یک حلقه، می توانیم یک لیست درون پرانتز ایجاد کنیم با حلقه ای که درون آن مشخص شده است. برای خواندن اطلاعات بیشتر در مورد درک مطلب، باید این مطلب را بخوانید: لیست درکها در پایتون.
  2. مبادله متغیرها: هنگام جابجایی متغیرها در پایتون، به جای استفاده از متغیرهای موقتی و سایر روش های عجیب و غریب (افزودن یا تقسیم متغیرها)، می توانید این کار را در یک خط کد انجام دهید. به عنوان مثال، برای مبادله دو متغیر a و b: a، b = b، a. این روش Python برای مبادله متغیرها است!
  3. برش: برای بریدن قسمت خاصی از لیست یا رشته استفاده می شود. هنگامی که شما نیاز به استخراج یک لیست یا رشته کوچکتر از یک لیست بزرگتر دارید بسیار مفید است و می توان آن را با استفاده از یک کولون به عنوان جدا کننده بین متغیرهای اولیه و نهایی پیاده سازی کرد. حتی می توانید مقدار شروع و یا پایان را تعیین کنید. برای مطالعه بیشتر در مورد برش، باید بخوانید: برش در پایتون.

ما در مورد بیشتر روش هایی که می توانید در کد پایتون خود استفاده کنید تا زیبا و واضح به نظر برسد، بحث کردیم. این موارد همچنین به اشکال زدایی کد شما و خوانایی بیشتر آن کمک می کند.